skip to Main Content

ΜΕ ΑΡΧΑΙΕΣ ΠΕΤΡΕΣ Η ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΩΝ ΚΑΒΑΤΖΩΝ ΣΤΟΝ ΑΗ ΓΙΑΝΝΗ-ΛΑΥΡΑΚΑ (έγγραφο).

Όταν μιλά η Εφορεία Αρχαιοτήτων για χρήση υλικών από αρχαιολογικό χώρο, τα υπόλοιπα απλώς δεν στέκουν.

Τις τελευταίες ημέρες επιχειρείται να παρουσιαστεί μια παράνομη κατάσταση ως «ελευθερία» και μια θεσμική υποχρέωση του κράτους ως «καταστολή».

Η πραγματικότητα, όμως, είναι καταγεγραμμένη επίσημα εδώ και χρόνια.

Σύμφωνα με έγγραφο της Εφορείας Αρχαιοτήτων Χανίων, ήδη από το 2016 (υπάρχουν έγγραφα που απευθύνονται στον Εισαγγελέα), στην περιοχή Αη Γιάννη – Λαυρακά έχουν καταγραφεί μόνιμες αυθαίρετες κατασκευές εντός της Ζώνης Α απόλυτης προστασίας αρχαιολογικού χώρου.

Στην περιοχή αυτή εντοπίζονται:
– λείψανα αρχαίων κτηρίων
– λαξευτές κατασκευές
– τάφοι ρωμαϊκής εποχής
– τμήμα ρωμαϊκού υδραγωγείου

Και το πιο κρίσιμο:

Καταγράφεται ρητά ότι στις κατασκευές αυτές (καβάτζες) έχουν χρησιμοποιηθεί πέτρες από αρχαία δομικά υλικά, δηλαδή υλικά που προέρχονται από τον ίδιο τον αρχαιολογικό χώρο.

Για τον λόγο αυτό, η αρμόδια υπηρεσία ζητά την άμεση απομάκρυνσή τους, καθώς απαγορεύεται κάθε αλλοίωση του εδάφους και κάθε μορφή δόμησης στην περιοχή.

Ας συνοψίσουμε:

Δεν πρόκειται για «καλύβες» ή «εναλλακτικό τρόπο ζωής». Πρόκειται για μια κατάσταση που προσβάλλει και υποβαθμίζει έναν προστατευόμενο αρχαιολογικό χώρο.

Η προστασία της περιοχής αποτελεί θεσμική υποχρέωση του κράτους, που υλοποιείται από τις αρμόδιες υπηρεσίες. Ο Δήμος ενεργεί σύμφωνα με τις αρμοδιότητές του. Όσοι μιλούν για «προστασία της Γαύδου», οφείλουν πρώτα να σεβαστούν την ιστορία του. Και η ιστορία αυτή δεν μπορεί να χτίζεται με πέτρες από αρχαιολογικούς χώρους!

Τέλος, ο λαϊκισμός είναι εύκολος κύριοι συνάδελφοι της αντιπολίτευσης. Η ευθύνη απέναντι σε έναν προστατευόμενο τόπο είναι το δύσκολο. Η ευθύνη ασκείται με παρουσία και όχι με ανούσια πυροτεχνήματα στα τοπικά ΜΜΕ.

Η σιωπηλή πλειοψηφία γνωρίζει ποιος προστατεύει πραγματικά τον τόπο και ποιος απλώς μιλά γι’ αυτόν.

Η προστασία της Γαύδου ξεκινά από τον σεβασμό στο περιβάλλον και στην πολιτιστική μας κληρονομιά.

Back To Top